Hoe een groepje spelers uit Utrecht uitgroeide tot een vereniging met vaste avonden, een eigen zonegids en drie mensen die de boel rechthouden.
Wij begonnen in het najaar van 2021 met vier man die elkaar van het werk kenden en op donderdag toch niets te doen hadden. Dat kanaal is nooit leeg geraakt. Op het moment dat er meer dan honderd mensen in zaten, hebben we er een stichting van gemaakt, vooral omdat we een rekening nodig hadden voor de zaalhuur van de najaarsdag.
Wat we niet zijn: een team dat prijzen wil pakken, een winkel, of een kanaal waar je stil aan de kant zit. Wie meedoet speelt mee, en wie een avond alleen wil kijken zegt dat en wordt met rust gelaten. Dat evenwicht is het enige dat we in vijf jaar echt hebben moeten bewaken.
Niet de rondes die we wonnen, maar de keuzes die daarna anders gingen.
Tot dat moment speelden we met dezelfde acht mensen. De eerste keer dat we het kanaal openzetten kwamen er elf onbekenden bij, en de helft is nooit teruggekomen. Toen hebben we bedacht dat wie voor het eerst komt zelf de landingsplek kiest.
Voorjaar 2022
We hadden allemaal een mening over waar je moest landen en niemand had cijfers. Vier avonden meten was genoeg om te merken dat de plek met de meeste buit bij ons de meeste verliezen opleverde. Sindsdien meten we een zone per maand opnieuw.
Zomer 2023
Iemand ging na een verloren ronde door op een ploeggenoot, en niemand wist bij wie je dat moest melden. Sindsdien staat er een naam bij, worden meldingen binnen drie dagen behandeld en zijn de huisregels acht punten in plaats van een gevoel.
Najaar 2024
Twee vaste avonden, een maandelijkse scrim en een gids die langzaam vollopen. Er zit geen plan achter dat verder reikt dan het volgende seizoen.
Op donderdag om acht uur gaat het kanaal open en blijft het open tot iemand de laatste is. Er is altijd een beheerder aanwezig die groepen samenstelt, en die maakt er geen wedstrijd van: wie samen wil spelen speelt samen, en wie alleen komt wordt bij een squad gezet dat er ruimte heeft. Nieuwe leden kiezen die avond waar het squad landt, en dat kost ons met enige regelmaat een ronde.
De zondagavond is een stuk stiller van toon. Daar spelen vaste squads vier rondes, en na de laatste bespreken we er een na. Niet alle vier, want dan zit je tot na middernacht, en niet de ronde die we wonnen, want daar leer je weinig van. We nemen de ronde waarin iets misging dat we konden zien aankomen.
Een keer per maand is er een scrim tegen een andere Nederlandse groep. Die avonden zijn de enige waarop we ons aanmelden serieus nemen, omdat er aan de andere kant ook acht mensen op tijd klaarzitten. Wat we van die avonden leren gaat in het journaal, inclusief de keren dat we vier van de vijf rondes verloren.
En dan is er twee keer per jaar een dag op een echte locatie in Utrecht, met eigen laptops en een klein toernooi. Die dagen kosten geld en leveren niets op behalve dat iedereen daarna weet hoe de stem in het kanaal eruitziet. Dat blijkt elke keer meer waard dan het toernooi zelf.
Wij zetten geen advertentiecookies en meten je niet. We bewaren alleen een paar kleine waarden in je eigen browser, zodat deze balk wegblijft en je voortgang in de kaartproef bewaard blijft.